กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นอิ๋งอีดีใจถึงเพียงนี้ จางหานก็มีสีหน้าไม่เข้าใจอย่างยิ่ง
แม้ตอนนี้จางหานจะเป็นถึงแม่ทัพแล้ว ทว่าเวลาส่วนใหญ่ก็ยังคงรั้งไว้อยู่ตรงหน้าอิ๋งอี อิ๋งอีเอ่ยปากอยู่หลายครา แต่จางหานก็ไม่ยอมจากไป
หากว่าตามคำพูดของจางหาน นั่นคือไม่ว่าอิ๋งอีจะใช้สอยผู้ใดก็มิอาจคล่องมือเท่าใช้เขา
ในที่สุด อิ๋งอีจึงได้แต่ประนีประนอม
ยอมให้จางหานคอยรั้งไว้อยู่ข้างกายตนต่อไป
อิ๋งอีวางลงรายงานการรบในมือ ก่อนจะแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า "เป็นหานซิ่น!"
"หานซิ่นหรือขอรับ?" จางหานมองดูอิ๋งอีด้วยความฉงนใจ
อิ๋งอีแย้มยิ้มมองไปยังจางหานพลางเอ่ยสอบถามว่า "พวกเจ้ามิใช่อยากรู้อยากเห็นมาตลอดหรือว่าหานซิ่นไปทำสิ่งใด?"
จางหานก้มศีรษะลง ไม่กล้าซักสอบถาม
เขารู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องไม่อาจเอ่ยถาม