ตอนที่ 462 เหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ

อิ๋งเจิ้งนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ จึงค่อยเอ่ยปากอย่างช้า ๆ ว่า "นี่ดูเหมือนว่า... จะเป็นอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่มากข้อหนึ่ง"

อิ๋งอีแสยะยิ้ม "อุดมการณ์มีไว้เพื่อให้เป็นจริงพ่ะย่ะค่ะ"

"แต่ประชากรก็ยังคงไม่เพียงพออยู่ดี ต่อให้พวกเราตีชิงทั่วโลกมาได้ หากประชากรไม่เพียงพอ จะใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทั่วโลกได้อย่างไร? ประชากรไม่เพียงพอ ก็ไม่มีทางไถพรวนที่ดินทำการเพาะปลูก ไม่มีทางขุดค้นแร่ธาตุออกมา สิ่งเหล่านี้ล้วนสิ้นเปลืองแรงงานคนอย่างยิ่งทั้งนั้น!" อิ๋งเจิ้งขมวดคิ้วกล่าว