เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“โอ้? เรื่องอันใดรึ?” อิ๋งเจิ้งมองดูอิ๋งอีด้วยความอยากรู้อยากเห็น
อิ๋งอีแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า “ขุดเหมืองพ่ะย่ะค่ะ!”
“ขุดเหมือง?” อิ๋งเจิ้งเปี่ยมไปด้วยความไม่เข้าใจ
อิ๋งอีแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า “เสด็จพ่อทรงคิดว่า ราษฎรของราชวงศ์นกยูงมากมายถึงเพียงนั้น พวกเราจะสังหารได้หมดสิ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ? ต่อให้สังหารหมดสิ้น จะฝังได้หมดหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
อิ๋งเจิ้งขมวดคิ้วเล็กน้อย
เป็นเรื่องที่ค่อนข้างจัดการยากจริง ๆ
อิ๋งอีกล่าวว่า “แม้พวกเราจะกุมมีดสังหารไว้ในมือ แต่ก็หาใช่ผู้กระหายการสังหารไม่! เรื่องบนเกาะญี่ปุ่นนั้นเป็นไปเพื่อการล้างแค้น”
“แต่ในราชวงศ์นกยูงนี้ ราษฎรจำนวนมากยังคงเป็นผู้บริสุทธิ์ เพียงแต่พวกเขาเกียจคร้านเกินไป คิดจะให้พวกเขาลงแรงงานมากกว่านี้คงไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงเท่าใดนัก”