เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฝูซูได้ยินหวังเยว่กล่าวเช่นนั้น ก็พินิจมองหวังเยว่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หวังเยว่ถูกมองจนรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว คิ้วงามขมวดเล็กน้อยพลางเอ่ยสอบถามว่า "สามี ท่านมองดูข้าเช่นนี้ทำไมหรือ?"
"เจ้าให้ข้าสนับสนุนน้องสิบหก? ไม่อยากให้ข้าแย่งชิงอำนาจกับเขาหรือ?" ฝูซูเอ่ยสอบถาม
เพราะท่านแม่ของเขาคอยอบรมสั่งสอนเขามาโดยตลอด ว่าต้องเป็นองค์รัชทายาท ต้องเป็นผู้สืบทอดแห่งต้าฉิน แม้กระทั่งในยามนี้ ท่านแม่ของเขาก็ยังคงมิมรณะใจ พยายามให้ฝูซูแย่งชิงอำนาจกับอิ๋งอี ทว่าฝูซูไม่ยินยอมมาโดยตลอด จึงมิได้ฟังคำสั่งสอนของท่านแม่
แต่ในฐานะสตรีเช่นเดียวกัน หวังเยว่กลับมิได้กล่าวเช่นนั้น
หวังเยว่มองดูฝูซูด้วยความฉงนใจ "เหตุใดท่านจึงคิดเช่นนี้?"
ฝูซูกล่าวอย่างเหม่อลอย "ทุกคนต่างก็คิดเช่นนี้กันทั้งนั้น"