กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หนึ่งร้อยล้านจิน!
ลมหายใจของอิ๋งเจิ้งเริ่มถี่กระชั้นขึ้นมา
ถึงขั้นที่เขาเริ่มใคร่ครวญเรื่องที่จะให้ประชาราษฎร์ของตนเองให้ผู้คนทั้งแคว้นขุดแร่แล้ว
ขุดออกถ่านหินใต้ดินขึ้นมาให้หมด เก็บรักษาเอาไว้ วันละหนึ่งร้อยล้านตัน หนึ่งเดือนก็คือสามพันล้านตัน หนึ่งปีก็คือสามหมื่นห้าพันล้านตัน!
ถึงเวลานั้น……
“เสด็จพ่อ! เสด็จพ่อ!” อิ๋งอีร้องเรียกติดต่อกันหลายเสียง จึงขัดห้วงความคิดของอิ๋งเจิ้งลงได้
“ท่านเป็นอะไรไปหรือ?” อิ๋งอีสอบถามด้วยความห่วงใย
“เราไม่เป็นไร!” อิ๋งเจิ้งสำรวมมโนจิต
เขาชื่นชอบสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ยิ่งใหญ่ก็คือดียิ่ง มากมายก็คืองดงาม!
ทว่า แนวคิดที่ไม่สอดคล้องความจริงเช่นนี้ เขาก็ไม่ลงมือทำจริง ๆ หรอก