เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ขุนนางฝ่ายบุ๋นบู๊ทั้งปวงได้ยินดังนั้น ต่างพากันพยักหน้า เห็นพ้องกับคำชี้แจงของอิ๋งอีเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะเหล่าแม่ทัพเหล่านั้นที่ก้มศีรษะลงด้วยความตำหนิตนเอง รู้สึกว่าตนเองบุ่มบ่ามเกินไป
ส่วนเรื่องการเรียนรู้ที่อิ๋งอีเอ่ยถึงนั้น ช่างสร้างความลำบากใจแก่พวกเขาจนแทบตาย
เดิมทีพวกเขาก็เป็นเพียงคนฝ่ายบู๊ ไม่ยอมรับก็แค่ลงมือสู้ ตอนนี้จะให้พวกเขาไปเรียนรู้ ช่างทรมานแท้ๆ!
อิ๋งเจิ้งก็พยักหน้าอย่างชื่นชม รู้สึกว่าสิ่งที่อิ๋งอีกล่าวมานั้นถูกต้องยิ่งนัก
ทว่าคาไดลินนาที่ยืนอยู่รั้งท้ายกลับเบิกตากว้าง ดวงตางามฉายแววไม่อยากเชื่อเต็มใบหน้า
พิชิตโลกงั้นหรือ?
ช่างเป็นความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่ยิ่งนัก!
อย่างไรก็ดี คาไดลินนากลับแอบยินดีอยู่ลึกๆ
สมแล้วที่เป็นบุรุษผู้สามารถพิชิตตนเองได้ ความทะเยอทะยานเช่นนี้ก็หาผู้ใดเปรียบมิได้เช่นกัน