กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อิ๋งอีเหลือบมองคาไดลินนาแวบหนึ่ง ก่อนจะกล่าวช้าๆ ว่า “ไม่ใช่แค่วันเหมันต์ของพวกเจ้าชาวตาตาร์ที่ทรมานจนยากจะทน ก่อนหน้านี้ฤดูเหมันต์ของต้าฉินเราก็ทรมานจนยากจะทนเช่นกัน! ทว่า ยามนี้มีถ่านหินถ่านไม้แล้ว ย่อมดีขึ้นมากโข ถ่านหินเทียบกับถ่านไม้แล้วมีราคาถูกกว่า ครอบครัวทั่วไปก็สามารถใช้ได้ ขอเพียงจัดเตรียมเรียบร้อยการระบายควันก็พอ”
“พวกเจ้ามิใช่ตกลงข้อตกลงทั้งสองฝ่ายเรียบร้อยแล้วหรือ รอให้พ่อค้าทางฝั่งเราข้ามไป ก็จะเริ่มจำหน่ายถ่านหิน ฤดูเหมันต์ของพวกเจ้าก็จะไม่ทรมานจนยากจะทนถึงเพียงนั้นแล้ว”
คาไดลินนาพยักหน้าเล็กน้อย “เช่นนั้นข้าก็ขอเป็นตัวแทนประชาราษฎร์ตาตาร์ กล่าวขอบคุณต่อต้าฉิน”