กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“คุ้มกันราชินี!”
“เร็ว! คุ้มกันราชินี!”
“มีคนคิดลอบสังหารราชินี!”
……
เหล่าทั้งหลายทหารตาตาร์พากันชักออกดาบใหญ่ในมือ แล้วเข้าล้อมรอบขบวนรถทรงของราชินีต๋าต๋าเอาไว้
เซียวเหอเห็นภาพนั้นแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วมุ่น
ทหารยามโดยรอบเมื่อเห็นดังนั้น ต่างก็พากันชักออกดาบโม่ออกมา
ตัวดาบวาววับแผ่ประกายเย็นเยียบ มองปราดเดียวก็รู้ว่าดีกว่าดาบใหญ่ไร้ประกายในมือชาวตาตาร์มากนัก
“พวกเจ้าบังอาจนัก! วางลงกระบี่ในมือเดี๋ยวนี้ เพียงเล็กน้อยตาตาร์ ยังกล้ามาบังอาจในต้าฉินของข้า! ที่นี่คือเมืองใหม่ ไม่ใช่ที่ที่ชนเผ่าอนารยชนอย่างพวกเจ้าจะมาอาละวาดได้!” หานซิ่นที่มาร่วมชมความครึกครื้นด้วย ใช้ดรรชนีกระบี่ยาวในมือไปยังผู้คนทั้งหลายตาตาร์พลางตวาดตำหนิด้วยความโกรธเกรี้ยว