เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นี่... นี่คือกองทัพอาวุธปืนของเจ้าหรือ?” อิ๋งเจิ้งเอ่ยสอบถามด้วยความตื่นเต้น
อิ๋งอีพยักหน้า “นี่คือทหารม้าอาวุธปืนที่รบชนะทหารม้าซยงหนูพ่ะย่ะค่ะ!”
“ร้ายกาจ! ร้ายกาจยิ่งนัก!” อิ๋งเจิ้งเปี่ยมล้นด้วยความยินดีปรีดา เอ่ยสอบถามว่า “ทหารองครักษ์หนึ่งร้อยนายของเจ้านี้ มิเท่ากับไร้เทียมทานในใต้หล้าหรอกหรือ? หากยกไปบุกโจมตีพวกชาวหู จะสามารถไร้ผู้ต้านทานเช่นนี้ได้ด้วยหรือไม่?”
อิ๋งอีส่ายหน้า ส่งสัญญาณให้อิ๋งเจิ้งดำเนินต่อการเดินไปข้างหน้า
อิ๋งอีก้าวเดินไปพลางเอ่ยขึ้นว่า “เสด็จพ่อ ท่านประเมินสูงเกินไปพลังรบของอาวุธปืนแล้ว และยังดูแคลนพลังรบของทหารต้าฉินของพวกเราเกินไปเช่นกัน”
“โอ้? หมายความว่าอย่างไร?” อิ๋งเจิ้งสอบถามทันที
อิ๋งอีเอ่ยสอบถาม “ลูกหน้าไม้แห่งต้าฉินของพวกเรา มีระยะยิงเพียงใดพ่ะย่ะค่ะ?”