เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หานซิ่นเข้าใจเจตนาที่อิ๋งอืมอบปืนให้เขาทันที ในใจพลันซาบซึ้งเป็นล้นพ้น เบ้าตาแดงระเรื่อมองดูอิ๋งอีพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า “นายท่านเมตตาล้นพ้น หานซิ่นไม่ลืมชั่วชีวิตขอรับ!”
ณ ชั่วขณะนี้ เขามีความหุนหันพลันแล่นประหนึ่งพร้อมจะยอมสละศีรษะหลั่งโลหิตเพื่ออิ๋งอีอยู่ไม่น้อย
อิ๋งอีตบหัวไหล่ของหานซิ่นเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ฝึกซ้อมให้ดีเถิด!”
จากนั้น อิ๋งอีจึงหันไปมองจางหานที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉาชื่นชมอยู่ด้านข้าง “เจ้าตามข้ามานี่”
จางหานรีบตามไปทันที
ยังคงเป็นกระท่อมหลังนั้น
จางหานมองดูอาวุธปืนภายในเรือนด้วยสีหน้าตื่นเต้นยิ่ง ในใจจินตนาการไปว่า อิ๋งอีจะมอบอาวุธปืนแบบใดให้แก่ตน
เห็นเพียงอิ๋งอีเดินไปยังพื้นที่ปืนพก หยิบปืนพกสีเงินกระบอกหนึ่งขึ้นมาแล้วยื่นส่งให้จางหาน “ปืนกระบอกนี้ให้เจ้า”