เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฝูซูจนปัญญายิ่งนัก รู้สึกราวกับไร้ซึ่งความรัก
งานเลี้ยงยามค่ำสิ้นสุดลง หลังจากขุนนางทั้งปวงกล่าวขอบคุณอิ๋งอีแล้ว ต่างก็ทยอยจากไป
ในท้ายที่สุด ในสถานที่จัดงานจึงเหลือเพียงอิ๋งเจิ้งและอิ๋งอี
อิ๋งเจิ้งมองดูอิ๋งอีแล้วกล่าวว่า "อี๋เอ๋อร์ เจ้าบอกเรามาเถิด เราต้องทำเช่นไรจึงจะถูกต้อง? แต่ไหนแต่ไรมา เราล้วนจ่ายค่าจ้างแก่แรงงานเกณฑ์ แม้จะไม่มาก แต่ก็เพียงพอให้ครอบครัวพวกเขาประทังชีวิต เหตุใดสุดท้ายจึงยังเป็นเช่นนี้อีก?"
เขาเคยดูภาพจำลอง ย่อมพอรู้ว่าเกิดขึ้นสิ่งใดในยุคชนรุ่นหลัง เขาไม่อาจเข้าใจได้เลย
อิ๋งอีถอนหายใจคราหนึ่ง เงยหน้ามองดูจันทร์กระจ่างอันเจิดจรัส แล้วกล่าวช้าๆ ว่า "เสด็จพ่อ ท่านคิดว่าสิ่งใดน่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลกใบนี้?"
"ย่อมหนีไม่พ้นจิตใจคนเป็นธรรมชาติ" อิ๋งเจิ้งกล่าว