ตอนที่ 305 แต่งกับข้า ก็ต้องฟังข้า!

เมื่อมองดูท่าทางอันชำนาญของอิ๋งอี อิ๋งเจิ้งก็อดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาใกล้ แล้วเอ่ยสอบถามว่า "อี๋เอ๋อร์ เจ้ายังก่อไฟหุงหาอาหารเป็นด้วยหรือ"

"ย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว! นึ่งผัดทอดต้ม ชำนาญทุกด้าน ลูกเล่นเล็กๆ อย่างขุดหลุมเผาของพรรค์นี้ เทียบเป็นเรื่องเด็กเล่นไปเลย ตอนเด็กๆ ทำอยู่บ่อยๆ พ่ะย่ะค่ะ" อิ๋งอีแย้มยิ้มพลางตอบอย่างไม่ใส่ใจ

อิ๋งอีตอบอย่างตามใจ ทว่าสีหน้าของอิ๋งเจิ้งกลับสลดวูบลง

ทำอยู่บ่อยๆ งั้นหรือ?

เรื่องเด็กเล่นงั้นหรือ?

นึ่งทอดเจียวผัดงั้นหรือ?

นั่นสินะ!

ยามเด็ก แทบไม่มีผู้ใดเคยเหลียวแลใส่ใจอิ๋งอีเลย

การที่รอดชีวิตมาได้ ล้วนต้องพึ่งพิงสองมือของตนเองทั้งสิ้นกระมัง!

ในใจของอิ๋งเจิ้งราวกับถูกผู้ใดบีบกุมไว้อย่างแรง รู้สึกทรมานใจยิ่งนัก