กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทว่าอิ๋งเจิ้งกลับขมวดคิ้วกล่าวว่า “นั่นก็ไม่แน่เสมอไป!”
อิ๋งอีมองไปยังอิ๋งเจิ้งด้วยความสงสัย “เราจะไม่หยุดยั้งฝีเท้าแห่งการยกทัพปราบปราม! เอเชียแห่งนี้ เราจะต้องพิชิตลงให้จงได้! ดินแดนของพวกชาวหูนั้น เราก็ต้องยึดเอามาให้ได้เช่นกัน!”
“รอจนจัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จสิ้นแล้ว เราจะใคร่ครวญเรื่องการยกทัพไปทำศึกกับบรรดาราชวงศ์ใหญ่เหล่านั้นที่เจ้าเอ่ยถึง!”
“ฝีเท้าการก้าวไปข้างหน้าของต้าฉิน ไม่มีวันหยุดลงไม่ได้อย่างเด็ดขาด!”
อิ๋งอีได้ยินเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะเงียบงันไปชั่วขณะ
สมกับเป็นท่านจริง ๆ พ่อผู้มีเสน่ห์ของข้า!
จิ๋นซีฮ่องเต้สมกับเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้จริง ๆ
ความกล้าได้กล้าเสียเช่นนี้ มิใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเทียบเทียมได้
อิ๋งอีมองดูท่าทางที่เปี่ยมไปด้วยอานุภาพทรราชเต็มใบหน้าของอิ๋งเจิ้ง ในใจพลันถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญาคราหนึ่ง