ตอนที่ 287 มรรคาของข้าคือการแยกสลายมรรคแห่งฟ้าดิน

ดื่มชาหรือ?

อิ๋งอีมองดู นี่มิใช่ใบชาจากเมืองใหม่ของเขาหรอกหรือ

นึกไม่ถึงว่าจะถูกเขาซื้อกลับมาด้วย

ทว่า การต้มชาด้วยเตาเล็กเช่นนี้ ช่างสบายใจดีแท้

ก่ายเหนี่ยนั่งขัดสมาธิอยู่ด้านหลังอิ๋งอี ไม่เอ่ยคำใด

หลังจากดื่มน้ำชาไปหลายจอก อิ๋งอีจึงค่อยๆ เอ่ยถามขึ้นว่า "ท่านผู้เฒ่า คำเรียกขานของข้าต่อท่านคือกุ่ยกู่จื่อ หรือท่านหวังสวี่ดี?"

เมื่อได้ยินคำนี้ ก่ายเหนี่ยก็เกร็งตรงด้วยความตื่นเต้นทันที

ชายชราโบกมือ "จะมีกุ่ยกู่จื่อที่ใดกัน ผู้คนที่อาศัยอยู่ในหุบเขากุ่ยกู่ ทุกคนล้วนเรียกตนเองว่ากุ่ยกู่จื่อได้ทั้งนั้น"