เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่องานต้อนรับตามลำดับพิธีการทั้งหมดเสร็จสิ้นลง
อิ๋งอีและเหล่าทหารหาญต่างรู้สึกเป็นเกียรติยศยิ่งนัก
ต้องยอมรับเลยว่า คนโบราณจัดการเรื่องพรรค์นี้ได้พร้อมใช้งานยอดเยี่ยมจริง ๆ
หลังจากเสร็จสิ้นเรื่องเหล่านี้แล้ว อิ๋งเจิ้งจึงจูงมืออิ๋งอี กวาดตาพินิจมองตั้งแต่ศีรษะจดเท้าอย่างละเอียด พลางเอ่ยสอบถามว่า "อี๋เอ๋อร์ ได้รับบาดเจ็บหรือไม่? บาดเจ็บตรงที่ใด?"
อิ๋งอียิ้มแล้วส่ายหน้า "เสด็จพ่อ ลูกไม่ได้รับบาดเจ็บ คนพวกนั้นยังทำร้ายลูกไม่ได้ มีแต่วิ่งหนีให้พวกเราไล่ต้อนตีอยู่ฝ่ายเดียว"
คำพูดนี้ไม่ได้ผิดเพี้ยนไปแม้แต่น้อย
การสู้รบทั้งหมดนั้น ไม่ใช่พวกตนไล่กวดชาวซยงหนูจนเตลิดเปิดเปิง สาดกระสุนหนึ่งชุดก็ปลิดชีพคนได้เป็นเบือ
ก็เป็นการใช้วิธีการทางวิทยาการยุคปัจจุบันการระดมยิงใส่ไม่ยั้ง