ตอนที่ 243 ซงหนูบุกคลั่ง กองทัพทหารยามกำแพงเมืองจีนตกอยู่ในอันตราย!

ครั้นเหมิงเถียนค่อย ๆ ฟื้นสติขึ้นมา ก็เห็นเหล่านายพลจำนวนมากยืนอยู่ภายในกระโจม แต่ละคนล้วนมีสีหน้าหนักอึ้ง

เหมิงเถียนเห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วกล่าวว่า “พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน! แต่ละคนทำหน้าราวกับบิดามารดาเสียชีวิต ข้ายังไม่ตายเสียหน่อย!”

จางชานจวินเห็นเหมิงเถียนตื่นขึ้น ก็เบียดเข้ามาทันทีพลางร้องไห้ตะโกนกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพ! ท่านได้รับบาดเจ็บหนักถึงเพียงนั้น ไฉนยังต้องออกสู่สมรภูมิอีก เหตุใดจึงต้องฝืนประคองไว้ด้วยเล่าขอรับ!”

เหมิงเถียนกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า “หากข้าไม่ฝืนประคองไว้ โทวมานจะพากำลังคนล่าถอยหรือ?”

“แต่ว่า... แต่ว่า... ร่างกายของท่าน...” จางชานจวินร้องไห้จนสะอื้นพูดไม่ออก

“พอได้แล้ว!” เหมิงเถียนตำหนิ “ลูกผู้ชายตัวโต ร้องห่มร้องไห้ ใช้การได้ที่ไหนกัน!”