ตอนที่ 215 ดอกไม้ไฟที่เบ่งบานในต้าฉิน

การกินเนื้อสัตว์ สำหรับยุคสมัยที่อิ๋งอีจากมานั้นอาจเป็นเรื่องที่แสนจะง่ายดาย

อาหารคาวบ้านไหนบ้างเล่าจะไม่มีเนื้อเจือปน

ต่อให้ไม่กินที่บ้าน ออกไปกินอาหารคาวตามร้านอาหารนอกบ้าน อย่างไรก็ต้องมีเนื้ออยู่ดี!

ทว่าในยุคโบราณ ตลอดมานั้น การได้กินเนื้อสัตว์ล้วนเป็นปัญหาใหญ่ที่ยากยิ่ง

หากหมูไม่ได้รับการตอน กลิ่นคาวเหม็นเช่นนั้น ย่อมทำให้ผู้คนสำรอกอาหารค้างคืนออกมาได้ทีเดียว

ถึงจะเป็นเช่นนี้ เนื้อหมูก็ใช่ว่าทุกคนจะมีปัญญากินได้

ส่วนสิ่งที่เหล่าขุนนางผู้สูงศักดิ์กินกันนั้น ย่อมเป็นอาหารประเภทเนื้อที่พบเห็นได้ทั่วไปอย่างเนื้อแพะ เนื้อวัว เนื้อกวาง และเนื้อกระต่าย ทว่าเนื้อพวกนี้มีปริมาณน้อยนิด หากจะบอกให้แพร่หลายลงไปจนทุกคนได้กินเนื้อสัตว์ นั่นนับว่ายากยิ่งกว่ายากอย่างแท้จริง!