เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ซูซุนทงหยิบออกมาพวงเงินเหรียญ ยื่นให้ชายผู้นั้นแล้วกล่าวว่า “ขอบน้ำใจเจ้า ทรัพย์สินเงินทองเหล่านี้เจ้ารับไว้เถิด!”
ชายผู้นั้นโบกมือปฏิเสธ “ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนเมืองเสียนเมืองหยางเฉิง ข้าไม่ได้บอกเล่าเรื่องเหล่านี้กับท่านเพื่อหวังทรัพย์สินเงินทองพวกนี้หรอก แต่เป็นเพราะพวกเราซาบซึ้งใจต่อคุณชายอิ๋งอีจากก้นบึ้งของหัวใจ คุณชายอิ๋งอีคือผู้มีพระคุณของพวกเรา หากมีผู้ใดมาถามข้าอีก ว่าคุณชายอิ๋งอีได้ทำสิ่งใดเพื่อพวกเราบ้าง ข้าก็ยังคงจะอธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วนอยู่ดี”
“พวกเราไม่มีความสามารถอันใด ทว่ายังมีปากอยู่หนึ่งปาก ยินดีที่จะเผยแพร่ผลงานความดีความชอบของคุณชายอิ๋งอี ผลงานความดีความชอบของท่านสมควรได้รับการบันทึกเอาไว้ เรื่องนี้ทำได้ดียิ่งกว่าพวกที่เรียกกันว่าผู้ปกครองและขุนนางเหล่านั้นมากมายนัก!”