กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โม่จินคิดจะลุกขึ้น ทว่ากลับกระทบกระเทือนบาดแผล จนเจ็บปวดจนต้องแยกเขี้ยวแสยะฟัน
อิ๋งอีกล่าวว่า "โม่จิน ข้าบอกเจ้าไปกี่ครั้งแล้ว อย่าขยับตามอำเภอใจ หากไหมเย็บปริขาด ข้ายังต้องเย็บให้เจ้าใหม่อีกนะ"
เมื่อได้ยินคำนี้ โม่จินก็ตกใจจนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่าง
เขาไม่อยากรับความทุกข์ทรมานเป็นครั้งที่สอง รสชาติเช่นนั้น ทรมานยิ่งกว่าฆ่าเขาเสียอีก
โม่จินเอนกายนอนลงอย่างเก้อเขิน ประสานมือคารวะพลางกล่าวว่า "นายท่านปฏิบัติอย่างดีต่อพวกเราผู้คนทั้งหลายแห่งสำนักม่อเช่นนี้ บุญคุณนี้สำนักม่อของข้าจะจดจำไว้ในใจ จะต้องพยายามตอบแทนคุณชายอย่างแน่นอนขอรับ!"