เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“คุณชายมิเพียงห่วงใยราษฎร ช่วยชีวิตราษฎรออกจากกองทุกข์ ยิ่งไปกว่านั้นยังห่วงใยใต้หล้า มิใช่เพียงราชวงศ์อันกว้างใหญ่นี้ หากแต่เป็นสรรพชีวิตใต้หล้า เป็นโลกใบนี้ทั้งมวล! โม่เป่ย... เลื่อมใสศรัทธายิ่งนัก!”
วาจาที่เปี่ยมล้นด้วยความนอบน้อมและเลื่อมใสศรัทธาบนใบหน้าของโม่เป่ย ทำให้อิ๋งอีถึงกับรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง
ยามนี้เขาเพิ่งจะเริ่มค้นคว้าดินปืน เรื่องจะไปรับมือกับมนุษย์ต่างดาวนั้นยังเร็วเกินไปสักหน่อย
ประเด็นสำคัญคือ โม่เป่ยผู้นี้ดันเชื่อเป็นตุเป็นตะจริง ๆ เสียนี่!
อิ๋งอีรีบก้าวไปข้างหน้า ประคองโม่เป่ยขึ้นมาพลางกล่าวว่า “ข้ามิได้ยิ่งใหญ่อย่างที่เจ้าพูดหรอก ข้าเพียงแค่ล่วงรู้ความรู้เหล่านี้ จึงป้องกันภัยแต่เนิ่น ๆ ก็เท่านั้น หากเจ้ารู้เช่นกัน ข้าเชื่อว่าเจ้าก็คงทำเหมือนข้า”