เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อวี่โม่นิ่งเงียบไป
เป็นเช่นนั้นจริงแท้
สำนักม่อได้ผนึกเก็บเทคโนโลยีระดับสูงทั้งหมดไว้ใน 《ตำราโม่จื่อ》 ซึ่งในนั้นยังรวมถึง 《ตำราหลู่ปาน》 ด้วย เทคโนโลยีที่เก็บรักษาไว้ใน 《ตำราโม่จื่อ》 นั้น นอกจากบุคคลระดับผู้อาวุโสสำนักม่อแล้ว ผู้ใดก็มิอาจร่ำเรียนได้
เหตุที่หลู่เหนิงรังเกียจสำนักม่อถึงเพียงนี้ ก็เพราะ 《ตำราหลู่ปาน》 ที่บรรพบุรุษของเขาทิ้งไว้ถูกบันทึกลงใน 《ตำราโม่จื่อ》 โดยไม่อนุญาตให้หลู่เหนิงได้ร่ำเรียน
ดังนั้น หลู่เหนิงจึงเรียนได้เพียงความรู้การหลอมสร้างทั่วไปบางส่วน ไม่ได้รับการพัฒนาและให้ความสำคัญ
"ดูสิ่งเหล่านี้จบแล้ว เจ้ายังมีสิ่งใดอยากกล่าวอีกหรือไม่" หลู่เหนิงจับตาถามอวี่โม่
อวี่โม่ส่ายหน้า "พอดูออกว่าคุณชายอิ๋งอีให้ความสำคัญกับเจ้ายิ่งนัก และเจ้าเองก็ชื่นชอบที่นี่มาก"