ตอนที่ 163 เหมิงอี้ยินดียอมตายเพื่อคุณชาย!

เมื่อมองดูเหมิงหยาในสภาพเช่นนี้ อิ๋งอีก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าเหตุใดเหมิงอี้จึงเป็นถึงเพียงนี้

คนเป็นพ่อแม่ ย่อมทนเห็นเด็กทนทุกข์ทรมานไม่ได้ที่สุด

เหมิงอี้เป็นเช่นนี้ คนที่เป็นพ่อแม่คนไหนก็ล้วนทนไม่ไหว

"ย่าเอ๋อร์... ย่าเอ๋อร์..." เหมิงอี้เพรียกหาเบา ๆ

เหมิงหยาราวกับได้ยินเสียง ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

บนใบหน้าที่ซูบผอมแห้งกรังนั้น ไม่หลงเหลือพลังชีวิตแม้แต่น้อย แก้มทั้งสองข้างมีรอยบุ๋ม ริมฝีปากดำคล้ำ เหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่ยังพอนับว่ากระจ่าง ทว่าในแววตานั้นกลับไร้ซึ่งพลังชีวิตโดยสิ้นเชิง เหม่อลอยเป็นที่สุด สายตาพร่าเลือนเลื่อนลอยไปหมดแล้ว

อิ๋งอีมองปราดเดียวก็มองออกว่า เหมิงหยาคงจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว

เหมิงหยาอ้าปากพะงาบ ๆ ไม่อาจเปล่งคำพูด ได้แต่ส่งเสียงแหบแห้งคล้ายคนชราก่อนสิ้นใจ