ตอนที่ 153 พวกเจ้าไม่คู่ควรแม้แต่จะถือรองเท้าให้เยวี่ยจิ่งชุน

อิ๋งอีมองดูท่าทางของฝูเซิงที่คล้ายจะเสียสละตนเอง สละชีพเพื่อคุณธรรม ก็รู้สึกพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

“บัณฑิตหลวงฝูเซิงใช่หรือไม่?” อิ๋งอีจับตาถามฝูเซิง

ฝูเซิงมองไปยังอิ๋งอีแล้วกล่าวด้วยสีหน้าเศร้าสลดว่า “ถูกต้องแล้ว! ไม่ว่าข้าจะกล่าวอันใด ก็มิอาจปลุกมโนธรรมของเจ้าให้ตื่นขึ้นได้! เช่นนั้นก็มีแต่ต้องใช้ความตายมาเป็นพยานแห่งความมุ่งมั่นในมรรคาขงจื๊อของข้า! หากสามารถใช้ความตายของข้าทำให้ผู้คนตื่นรู้ได้ ข้าก็ตายอย่างสมเกียรติ!”

อิ๋งอีแคะใบหูพลางเอ่ยถามว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าอะไรที่เรียกว่าตายไปก็ตายเปล่า?”

“เจ้ามีเจตนาใด?” ฝูเซิงขมวดคิ้วมองอิ๋งอี มือของเขาล้วงเข้าไปในปลายแขนเสื้อแล้ว กำกริชเอาไว้แน่น พร้อมที่จะยอมตายได้ทุกเมื่อ

อิ๋งอีจับตาถามฝูเซิงว่า “บัณฑิตขงจื๊อพวกนี้มาหาเจ้าใช่หรือไม่?”