กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วันรุ่งขึ้น
ในลานบ้านมีคนยืนอยู่หลายคน
"นี่ก็ตะวันขึ้นสูงสามคันฉ่องแล้ว เหตุใดนายท่านยังไม่ลุกขึ้นมาอีก?" เซียวเหอถามอย่างกลัดกลุ้ม
จางหานที่อยู่ด้านข้างเหลือบมองเซียวเหอแวบหนึ่ง ก่อนแย้มยิ้มกล่าวว่า "ต่อให้ตื่นแล้ว ก็ยังต้องใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วยาม"
"เพราะเหตุใดหรือ?" เซียวเหอไม่เข้าใจ
จางหานยิ้มบาง ๆ มิได้ตอบคำ
ไม่นานนัก เซียวเหอก็เข้าใจแล้ว
เพราะเขาได้ยินเสียงอันเย้ายวนแว่วดังมาจากห้องนอนของอิ๋งอีเป็นระลอก
"นี่มัน..." เซียวเหอเดินหลบไปยังระยะไกลด้วยความกระอักกระอ่วนใจ ไม่กล้าเงี่ยหูฟังต่อไปอีก
สองชั่วยามผ่านไป