เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อิ๋งอีมองดูอิ๋งเจิ้ง รู้ว่าอิ๋งเจิ้งกำลังวิตกกังวลเรื่องใด จึงกล่าวอย่างจนปัญญาว่า "แม่ทัพใหญ่ถูกสังหาร ขุนนางผู้ภักดีถูกประหาร ตำแหน่งว่างในท้องพระโรง ฝูงมังกรไร้ผู้นำ ในกองทัพไร้แม่ทัพ จะสู้รบได้อย่างไร?"
"อีกทั้ง..." อิ๋งอีมองดูอิ๋งเจิ้งด้วยสายตาซับซ้อน "อีกทั้ง ท่านเคยบอกกับพวกเขาไว้ว่า ต่อให้ต้องทำลายแคว้น ก็ต้องรักษาไว้ซึ่งชายแดนก่อน ต้องรักษาแนวป้องกันสุดท้ายนี้ไว้ให้แก่ชนชาติหัวเซี่ยของข้า..."
อิ๋งเจิ้งได้ยินคำนั้นก็เข้าใจได้ทันที
เขายืนนิ่งงันอยู่ที่เดิม
เนิ่นนานผ่านไป ถึงได้ปล่อยวางแล้วกล่าวว่า "ใช่แล้ว! นี่สิถึงเป็นเรื่องสำคัญที่สุด เราเคยกล่าวไว้แล้ว เราตายได้ แต่ชนชาติหัวเซี่ยจะสูญสิ้นมิได้! พวกเขาทำได้ถูกต้องแล้ว เชื่อฟังคำพูดของเรา เรายินดีปลาบปลื้มยิ่งนัก!"