กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นอิ๋งเจิ้งคำรามลั่นอย่างบ้าคลั่งและไร้หนทาง อิ๋งอีก็อดไม่ได้ที่จะก้าวขึ้นไปข้างหน้า ดึงตัวอิ๋งเจิ้งไว้แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึม "เสด็จพ่อ! พระองค์ในภาพจำลองนั้นสวรรคตแล้วจริง ๆ เป็นวันที่ลูกขวางขบวนรถม้าของพระองค์ นั่นคือประวัติศาสตร์ ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้พ่ะย่ะค่ะ"
"ไม่! เขาไม่ควรตาย และยิ่งตายไม่ได้!" ยามนี้อิ๋งเจิ้งราวกับเด็กที่ไร้หนทาง เกาะอยู่บนร่างของอิ๋งอี
อิ๋งอีลังเลเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือออกไปโอบกอดบุรุษผู้นี้ไว้
เขารู้ดีว่าภาระหนักที่แบกอยู่บนร่างของบุรุษผู้นี้หนักหนาสาหัสที่สุดในโลก
สิ่งที่กดทับอยู่บนหัวไหล่ของเขาก็คือต้าฉินทั้งมวล!
คือราษฎรนับไม่ถ้วน!
เขาไม่อาจถอยหนี ไม่อาจอ่อนแอ ไม่อาจโศกเศร้า และยิ่งไม่อาจ...
ณ ชั่วขณะนี้ บางทีอาจเป็นอิ๋งเจิ้งที่เป็นจริงที่สุด