ตอนที่ 113 เจ้าต้องเรียกข้าว่าอาจารย์ปู่

อิ๋งอีมองดูอิ๋งเจิ้งแวบหนึ่ง

หลังจากทั้งสองสบสายตากันแล้ว อิ๋งอีจึงกล่าวกับซูซุนทงว่า "เจ้าว่ามา!"

"ขอบพระคุณคุณชาย!" ซูซุนทงประสานมือคารวะขอบคุณ "คุณชาย ที่นี่อย่างไรเสียก็เป็นท้องพระโรง มิใช่ถนนใหญ่หรือตลาดนัด การส่งเสียงเอะอะวุ่นวายเช่นนี้ ไม่เพียงทำให้ขุนนางเหล่านี้ต้องอับอายขายหน้า แต่ยังทำให้ท่านและฝ่าบาทต้องเสียหน้า หากแพร่ออกไปยังจะทำให้ต้าฉินของเราต้องขายหน้ายิ่งกว่า"

อิ๋งอีขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางจับตาซูซุนทง ไม่เข้าใจว่ามหาบัณฑิตแห่งราชวงศ์ฮั่นในยุคชนรุ่นหลังผู้นี้ คิดจะทำสิ่งใดกันแน่

สามารถร่อนเร่ผ่านถึงสามขุมอำนาจ อีกทั้งยังเอาตัวรอดได้อย่างรุ่งเรืองอย่างราบรื่น คนผู้นี้ย่อมไม่ธรรมดาเป็นแน่