เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อได้มาการอนุญาตจากอิ๋งเจิ้ง ฝูซูก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า “บุตรเห็นว่า สมควรแต่งตั้งน้องสิบหกเป็นองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ! ด้วยความรู้ความสามารถและสติปัญญาของน้องสิบหก รวมถึงสิ่งที่บุตรได้พบเห็นและขบคิดตลอดช่วงเวลาที่อยู่ในเมืองใหม่ ล้วนเป็นสิ่งที่บุตรไม่เคยได้สัมผัสรับรู้มาก่อนตลอดหลายปีมานี้”
อิ๋งเจิ้งมองดูฝูซูด้วยความประหลาดใจ
เขาคาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าฝูซูจะกล่าวถ้อยคำเช่นนี้ออกมา
ท่ามกลางสายตาอันประหลาดใจของทุกคน ฝูซูดำเนินต่อว่า “ภารกิจของบ้านเมือง มิใช่เพียงแค่ขยายดินแดนเท่านั้น แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ ภายใต้การปกครองของบ้านเมือง ราษฎรสามารถอยู่เย็นเป็นสุขได้”
“น้องสิบหกได้สอนให้บุตรรู้ว่า ควรกระทำต่อราษฎรอย่างไร”
“ในช่วงเวลานี้ บุตรได้เห็นรอยยิ้มและความพึงพอใจบนใบหน้าของราษฎรในเมืองใหม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยปรากฏบนใบหน้าราษฎรในที่แห่งอื่นเลย”