กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อิ๋งอียิ้มพลางเอ่ยกับอิ๋งเจิ้งว่า “เสด็จพ่อ! วางใจเถิดพ่ะย่ะค่ะ ศึกครั้งนี้ลูกไม่เพียงจะเอาชัยชนะมาให้อย่างงดงามเรียบร้อยเท่านั้น แต่ยังจะขจัดภัยภายหลังไปได้อีกมาก เพื่อพยายามให้ได้มาซึ่งเวลาให้แก่การพัฒนาของต้าฉินพวกเรา”
อิ๋งเจิ้งได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าน้อย ๆ เอาแต่จับตามองอิ๋งอีโดยมิได้เอ่ยคำใด
ในแววตาคู่นั้น มีทั้งความห่วงใย ความกังวล ความยินดีปลาบปลื้ม และความเฝ้ารอ...
เนิ่นนานผ่านไป อิ๋งเจิ้งจึงค่อย ๆ เอ่ยปาก กล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า “เรื่องราชามนุษย์ที่เจ้าพูดถึง เราใคร่ครวญดูแล้ว รอเจ้ากลับมา ก็จะประกาศแก่ใต้หล้า จัดพิธีผนึกบูชาฟ้า ในขณะที่ประกอบพิธีบวงสรวงฟ้าดินนั้น เราจะแต่งตั้งเจ้าเป็นองค์รัชทายาท เรา... รอเจ้ากลับมา!”
อิ๋งอีได้ฟังก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น กุมหมัดคารวะแล้วผละจากไป