ตอนที่ 80 บุรุษผู้นี้ชื่อหลู่เหนิง

อิ๋งอีได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มพลางกล่าวว่า "ไม่นับเป็นคุณูปการใหญ่อันใดหรอก ข้าเองในเวลานี้ก็ยังไม่ได้คิดจะอุทิศมันออกไป อย่างไรเสียผู้อยู่อาศัยสามแสนคนในเมืองใหม่ของข้านี้ ยังต้องพึ่งพาข้าเลี้ยงดูอยู่นะ"

หวังเจี่ยนได้ยินดังนั้น ดวงตาก็อดไม่ได้ที่จะเป็นประกายขึ้นมา

จริงแท้ทีเดียว!

หากกุมเทคโนโลยีเช่นนี้ไว้ได้ เหตุใดต้องกังวลเรื่องการสะสมทรัพย์อีกเล่า?

ผู้ลี้ภัยสามแสนคนนี้ ย่อมเพียงพอที่จะเลี้ยงดูรอดได้อย่างแน่นอน

"น่าเสียดายเพียงแต่ว่า เสด็จพ่อไม่ให้ข้าแตะต้องเกลือเถื่อน..." อิ๋งอีถอนหายใจกล่าว

หวังเจี่ยนได้ยินเช่นนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป ยิ้มขื่นพลางกล่าวว่า "คุณชายสิบหก ท่านอย่าได้คิดหมายตาเกลือกินได้เลย เกลือและเหล็กเป็นรายได้สำคัญของราชสำนัก เป็นแหล่งรายได้สำคัญของคลังสมบัติชาติ ย่อมไม่ได้มอบให้ท่านเป็นอันขาด"