กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อิ๋งอีมองดูอย่างเงียบสงบ
ปล่อยให้เหล่าผู้ลี้ภัยเหล่านี้ร้องตะโกนด่าทอไป
รออยู่นานทีเดียวกว่าที่พวกผู้ลี้ภัยจะหยุดลง
อิ๋งอีมองดูพวกเขาแล้วเอ่ยปากอย่างช้า ๆ "ต่อจากนี้ ข้าจะไม่แจกจ่ายธัญพืชอีกต่อไป"
ทันใดนั้น พวกผู้ลี้ภัยก็ฮือฮาวุ่นวายขึ้นมาอีกครั้ง
ไม่มีธัญพืช แล้วพวกเขาจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไรกัน!
พวกเขาดั้นด้นมาไกลถึงเสียนหยาง ก็เพื่อขออาหารการกินสักคำ ก็เพื่อมารักษาชีวิต
หากไม่มีของกิน จะมีชีวิตรอดได้อย่างไร?
อิ๋งอีส่งสัญญาณให้จางหาน
จางหานมีสีหน้าอับจน ชักดาบพลางโฮกร้องว่า "ผู้ก่อความวุ่นวาย ประหารทันที!"