กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อ้า!”
“ฆ่าคนแล้ว!”
“เขาสังหารฉุนอวี๋เยว่แล้ว!”
ผู้คนทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะแตกตื่นประหลาดใจกันเป็นระลอก
หวังเจี่ยนหรี่ตาลงเล็กน้อย มองอิ๋งเจิ้งด้วยหางตา
อิ๋งเจิ้งเห็นภาพนี้เพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่มีปฏิกิริยามากนัก ราวกับสิ่งที่อิ๋งอีสังหารไม่ใช่คน แต่เป็นเพียงมดตัวหนึ่งที่ถูกเหยียบตาย
ในดวงตาจ้าวเกากลับมีประกายแหลมคมวูบไหว เขาโยนลูกเงินหนึ่งลูกลงไปใต้กำแพงเมือง โดยไม่มีผู้ใดสังเกตพบการกระทำของจ้าวเกา
เฝิงชวีจี๋และเฝิงเจี๋ยประหลาดใจมาก ต่างอดไม่ได้ที่จะถอยหลังหนึ่งก้าว
เหมิงอี้เห็นเช่นนั้น รีบร้อนดึงฝูซูมาบังไว้ข้างหลัง มองดูจางหานอย่างระแวดระวัง
จางหานทำทั้งหมดนี้เสร็จ ก็ถอยไปยืนอยู่ข้างกายอิ๋งอี