กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฝูซูถึงเพิ่งค่อย ๆ ได้สติกลับคืนมา ถามว่า "น้องสิบหก ที่เจ้าพูดเมื่อครู่นี้เป็นความจริงหรือ"
"ย่อมแน่นอน! คนอย่างข้าเวลาฆ่าคนไม่ยั้งมือ!" อิ๋งอีมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง
แม้แรกเริ่มจะไม่คุ้นชิน แต่พอฟันสังหารไปสองครา ก็ปรับตัวให้คุ้นเคยได้แล้ว
ฆ่าคน ก็ต้องไม่ใจอ่อน!
ฟาดลงไปหนึ่งดาบ แม่นยำมั่นคงและเด็ดขาด!
ฝูซูพลันถอยหลังหนึ่งก้าว โค้งคำนับให้อิ๋งอีอย่างลึกซึ้ง กล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมว่า "ขอรับการคารวะจากฝูซูด้วย!"
อิ๋งอีมีสีหน้าประหลาดใจเต็มที่มองดูฝูซู ไม่รู้ว่าฝูซูมาไม้ไหนกันแน่
พี่ใหญ่ของตนเองผู้นี้ คงไม่ใช่ว่าสมองมีปัญหาจริง ๆ หรอกนะ
"พี่ใหญ่ ท่านทำเช่นนี้ทำไมกัน" แม้ในใจจะสงสัยว่าศีรษะของพี่ใหญ่ตนเองผู้นี้มีปัญหาหรือไม่ แต่อิ๋งอีก็ยังคงยื่นมือไปประคองฝูซูขึ้นมา