เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ต้นฉบับ อิ๋งเจิ้งที่เดิมทีเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า ครั้นได้ยินเสียงร้องตะโกนของจ้าวเกา สีหน้าก็พลันเย็นชาลงในบัดดล
"ไอ้สารเลวตัวนี้! ใครสั่งให้เขากลับมา? มีพระราชโองการของเราหรือ?" อิ๋งเจิ้งตรัสด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด
หลี่ซือขบคิดเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ฝ่าบาท เป็นไปได้สูงยิ่งว่าบัณฑิตขงจื๊อเหล่านั้นได้ร้องขอให้คุณชายฝูซูกลับมา พระองค์ก็นับว่าทำเพื่อคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ ขอฝ่าบาทโปรดอย่าได้ทรงตำหนิมากเกินไปเลยพ่ะย่ะค่ะ"
"คุณธรรมอันยิ่งใหญ่รึ?" อิ๋งเจิ้งแค่นเสียงหึ "ช่วยบัณฑิตขงจื๊อพวกนั้นคือคุณธรรมอันยิ่งใหญ่? จึงสามารถขัดราชโองการได้งั้นหรือ?"
กล่าวจบ อิ๋งเจิ้งก็ตำหนิจ้าวเกาว่า "ใครใช้ให้เจ้ามาตรงนี้! ไสหัวกลับไปรอเสีย!"
จ้าวเกาขานรับคำหนึ่ง แล้วรีบจากไปทันที