เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา อิ๋งเจิ้ง, อิ๋งอี, หวังเจี่ยน และหวังเปิ่น ก็หันไปมองหลี่ซือพร้อมเพรียงกันในทันที
หลี่ซือสัมผัสได้ถึงสายตาของผู้คนทั้งหลาย ทั่วทั้งร่างอดไม่ได้ที่จะสะดุ้งเฮือก ขนทั่วร่างลุกชันขึ้นมาในชั่วขณะนี้ บนหน้าผากก็มีเหงื่อเย็นอบอวลขึ้นมาเป็นชั้นในทันใด
"กระหม่อม... กระหม่อมสมควรตาย!" หลี่ซือลนลานลุกขึ้นจากที่นั่ง หมอบคลานลงกับพื้น กล่าวกับอิ๋งเจิ้งด้วยความหวาดกลัวว่า "กระหม่อมไม่ควรบังเกิดความโลภ ไม่ควรละโมบอยากได้สมบัติของแผ่นดินเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ!"
ในใจเขานั้นเสียใจภายหลังแทบตาย เมื่อครู่นี้ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผลประโยชน์ครอบงำจิตใจ ผลประโยชน์บังตา รู้สึกราวกับว่าตนเองสามารถครอบครองทุกสิ่ง ควบคุมทุกสิ่ง และสามารถครอบครองพืชผลทางการเกษตรเหล่านี้ได้ จึงพลั้งปากพูดสิ่งเหล่านี้ออกไป