ตอนที่ 15 มัวอึ้งทำไม ไปถวายงานยามราตรีสิ!

"ตีซงหนูงั้นรึ?" อิ๋งอียิ้มเยาะอย่างไม่แยแส "ต้องมีสักวัน ข้าจะทำให้ชนเผ่าเร่ร่อนเหล่านี้เชี่ยวชาญการร้องรำทำเพลง ถือกำเนิดโฉมงาม นิยมการเพาะปลูก และถวายบรรณาการทุกปี!"

ได้ยินคำนี้ สายตาของสือเหว่ยพลันแข็งแกร่งเด็ดเดี่ยวขึ้นมา เขาทรุดสองเข่าคุกเข่าลงกับพื้น คุกเข่าคารวะต่ออิ๋งอีอย่างหนักแน่น พลางตะโกนกล่าวด้วยเสียงขรึม "นับแต่นี้เป็นต้นไป ข้าขอเทิดทูนองค์ชายเป็นนาย ยินดีฝ่ากองเพลิงลุยสายน้ำเดือด อุทิศชีวิตเพื่อองค์ชาย! ขอเพียงอย่างเดียว! ยามสังหารพวกซงหนู ขอให้ข้าได้ลงมือสังหารด้วยตนเอง!"