กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ตอนนี้ท่านสำเร็จราชการ ย่อมมีอำนาจนี้! ข้าหวังว่าท่านจะยอมให้ชนชั้นสูงแห่งแคว้นจ้าวของพวกเราได้กลับคืนถิ่นฐานเดิม จะได้หรือไม่?” จ้าวหลานซานมองดูอิ๋งอีด้วยท่าทางน่าสงสารจับใจ
อิ๋งอีลูบตอเคราที่ยังไม่ทันงอกบนคาง พลางเอ่ยถาม “เจ้าก็จะกลับไปด้วยหรือ?”
“ไม่! ข้าจะรั้งไว้ข้างกายท่าน ปรนนิบัติรับใช้ท่านตลอดไป!” จ้าวหลานซานมองดูอิ๋งอีอย่างลึกซึ้ง
อิ๋งอีแย้มยิ้ม
“ท่านตอบรับแล้วหรือ?” เมื่อเห็นอิ๋งอียิ้ม จ้าวหลานซานก็ตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง
“ไม่! ข้าปฏิเสธ!” อิ๋งอีกล่าว
“เอ๊ะ?” จ้าวหลานซานชะงักงัน “ทะ...ทำไมกัน...ท่านก็ได้มาเรือนร่างของข้าไปแล้วนี่...ทำไมกัน...ไม่นะ! ท่านเอาเรือนร่างของข้าไปแล้ว ก็ต้องตอบรับข้าสิ...”
อิ๋งอีแค่นหัวเราะเย็นชา กล่าวเสียงเย็นว่า “หุบปากไปเสีย!”