กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตระกูลเฉียวพังพินาศในพริบตา ท่ามกลางซากปรักหักพัง เลือดหยดจากมือของเซียวอวิ๋นหาน เปลวเพลิงสีขาวลุกไหม้อยู่ตรงหัวไหล่ เมื่อสายลมข้างกายไหววูบ เขาก็ตวัดกระบี่เข้าต้านเว่ยเซิงเฉินที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหันทันที
ตู๋กงจื่อเดินออกมาจากด้านหลังซากปรักหักพัง แบกศพของเชียวอวี่ไว้บนหลังและอุ้มตู้ปลาไว้ในอ้อมแขน ปลาน้อยตัวหนึ่งยังคงแหวกว่ายอยู่ข้างในอย่างตื่นตระหนก
เขามองสถานการณ์ต่อสู้ทางนั้น แววตาแปรเปลี่ยนอยู่หลายครา ในที่สุดก็เอ่ยว่า “คุณชายเซียว ฉันตัดสินใจจะไปแล้ว คุณไม่ต้องขัดขวางอีก หยุดมือเถอะ จะได้ไม่ต้องเสียชีวิต”