กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉิวหลิงรีบกลับมาอย่างรวดเร็ว พอดีเห็นสวี่เหมียวเหยียนมาถึงฐานประจำการของราชสำนัก มองดูความเป็นระเบียบเรียบร้อยอันเข้มงวด และทหารแต่ละคนที่สวมเกราะ ดวงตาของเธอแวววาว ไม่สามารถไม่นึกถึงความทรงจำที่ชวีเหยียนเคยพูดถึงราชสำนักด้วยดวงตาที่เปล่งประกายนั้น
"จริงสิ" สวี่เหมียวเหยียนลุกขึ้นเดินไปหาทหารยามคนหนึ่ง "เมื่อสามสิบปีก่อน... สามสิบปีก่อนฉันเคยช่วยเชลยทหารคนหนึ่งออกมาจากสำนักใฝ่เซียน ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นอย่างไร เขาได้รับการรักษาทันเวลาหรือเปล่า?"
เรื่องเมื่อสามสิบปีก่อนนั้นโด่งดังมาก ทหารคนนี้รู้เรื่องตามธรรมดา แต่เมื่อได้ยินสิ่งที่สวี่เหมียวเหยียนพูด เขาก็สับสนขึ้นมา