กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"คิดอะไรอยู่ถึงได้ฟุ้งซ่านขนาดนี้" ชวีมู่โยวเอ่ยถามตรง ๆ
"ไม่มีอะไร" สวี่เมี่ยวเยียนส่งผงห้ามเลือดให้ แล้วจึงเบือนสายตากลับมา
แต่ชวีมู่โยวกลับจ้องมองเธออยู่ตลอด "ตอนที่ฉันไม่อยู่ในสำนัก มีใครมาแกล้งเธอหรือเปล่า"
สวี่เมี่ยวเยียน "...กรุณาเรียกหมอตำรับยามาปิ่นปรุงแผลให้ท่านดีกว่า"
เธอหันหลังจะเดินออกไป ชวีมู่โยวลุกขึ้นทันที ไม่สนใจแผลบนตัวอีกต่อไป วิ่งไปขวางหน้าเธอเอาไว้โดยตรง
"จะเดินไปไหน มีอะไรที่เธอไม่พอใจ บอกมาตรง ๆ ก็ได้"
"ฉันไม่มีอะไร ท่านจงพักฟื้นให้ดี" สวี่เมี่ยวเยียนรีบเร่งออกไป ตอนออกประตู เกือบจะชนเข้ากับเหยียนเจินเอ๋อร์ที่คอยอยู่ข้างนอกตลอด