กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หนีเร็วนักนะเจ้าเศษนกตัวนี้”
เจียงเต้าเฉินหรี่ตาลง เมื่อแน่ใจว่าสมบัติวิเศษที่ซูหมู่ใช้เมื่อครู่ไม่สามารถสะกดรอยตามกลิ่นอายได้ จึงล้มเลิกความคิดที่จะไล่ตามไป แล้วหันไปมองหลานหลิงที่ยังคงอัญเชิญดวงจิตวิญญาณเงือกอยู่ในลานเรือน
“ตอนนี้พันธมิตรของเธอทอดทิ้งพวกเธอแล้วหนีไปคนเดียวแล้ว ยังไม่ยอมจำนนอีกหรือ”
สิ้นเสียงลง เพลงของหลานหลิงก็หยุดชะงัก เธอจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไร้ความรู้สึก
“อุบายเป็นสิ่งที่ราชทูตของอาณาจักรอสูรเสนอให้เรา แต่ความแค้นนี้เป็นสิ่งที่พวกเราอยากจะชำระเอง”
หลานหลิงพลันยกยิ้มขึ้น เผยรอยยิ้มออกมา
“ไม่ตายไม่เลิกรา”