กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อีกด้านหนึ่ง เพราะลู่เหยี่ยนอาเจียนไม่หยุด ภิกษุพุทธะผู้จัดค่ายกลจึงคว้าโอกาส ลากเขาเข้าสู่ภพมายาสถูปทันที
“อ้วก—”
แม้อยู่ในแดนมายา ลู่เหยี่ยนก็ยังไม่หยุดอาเจียน
แต่จู่ ๆ กลิ่นเหม็นทั้งหมดรอบตัวก็หายไป จิตใจของลู่เหยี่ยนพลันสงบนิ่ง
ผู้พิทักษ์ธรรมที่กำลังต่อสู้กับเขาตรงหน้าก็หายตัวไปเช่นกัน ลู่เหยี่ยนรู้ว่านี่ผิดปกติ
อีกฝ่ายต้องซ่อนตัวจากที่แจ้งเข้าสู่ที่ลับ รอคอยจังหวะมอบการโจมตีถึงตายให้เขาเป็นแน่
ลู่เหยี่ยนกลั้นหายใจรวบรวมสมาธิ แผ่สัมผัสเทวะคอยจับตาความเคลื่อนไหวรอบด้าน ขณะเดียวกันก็โคจรนัยน์ทำลายมายา