เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นี่คงเป็นทางเลือกเดียวของเธอในยามที่หนีหัวซุกหัวซุนสินะ เธออาศัยร่างของคุณนายผู้เฒ่าหลบหนีการตามล่าของพระสงฆ์วัดก้งหลินมาได้”
“คู่อาฆาตเหรอ” เกาปี้เสวี่ยพลันตระหนักบางอย่างได้ “คู่อาฆาตที่ยอมตามฉันมาถึงในไป๋ซาหมอนี้มีไม่มากนักหรอก”
สายตาของเธอกวาดมองไปรอบ ๆ พร้อมกับนึกทบทวนไปด้วยว่าพวกผู้ชายที่เคยถูกตนเองทำร้ายจนตายเหล่านั้นมีญาติสนิทมิตรสหายคนใดบ้าง ขณะที่กำลังนึกอยู่นั้น เธอก็จำกระบี่วิญญาณเหล็กดำในมือของเซียวอวิ๋นหานได้
ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกคุ้นตากระบี่เล่มนี้อยู่บ้าง บัดนี้ในที่สุดก็นึกออกแล้วว่าเคยเห็นที่ไหน
“แกคือลูกชายของเสี่ยวฟางคนนั้น!”
เธอยังจำได้ดี ในค่ำคืนนั้นยามที่พวกเธอได้พบกับเสี่ยวฟางผู้มีรูปโฉมล้ำเลิศไร้ใครเทียม ในอ้อมอกของเขาก็กอดกระบี่เล่มนี้เอาไว้