กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฮ้อ……”
เมื่อมองผ่านลูกกรงเหล็กออกไป ฉินอวี่ชวนมองคนที่กำลังหลั่งน้ำตาหลังลูกกรงเหล็กอยู่ฝั่งตรงข้าม ก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจเบา ๆ
“เฮ้อ……”
ซ่งฉางเซิงก็ถอนหายใจตามไปด้วยเช่นกัน
“ตอนเที่ยงเธอจะกินอะไร ฉันจะกลับไปที่วิทยาลัยสักเที่ยว สามารถแวะซื้อมาให้เธอได้” ฉินอวี่ชวนยังต้องกลับไปรายงานผลการแจกคู่มือต่อพวกผู้อาวุโส
แหวนเก็บของของซ่งฉางเซิงถูกยึดไปหมดแล้ว มีเพียงพู่กันและกระดาษที่เตรียมไว้บนโต๊ะในห้องขัง หลังจากเขียนเต็มหน้ากระดาษแผ่นหนึ่งแล้วจึงส่งให้ฉินอวี่ชวน
ฉินอวี่ชวนมองดูกระดาษที่เขียนไว้แน่นเอี้ยดแผ่นนี้ ตกตะลึงจนพูดไม่ออกอยู่นาน