กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อย่าได้ใจนัก เมี่ยวเหยียนจะตามมาช่วยฉันเดี๋ยวนี้ แก แก แก...สู้เธอไม่ได้หรอก!”
เมื่อได้ยินชื่อสวีเมี่ยวเหยียน แววดูแคลนก็วาบผ่านดวงตาของเหยียนเจินเอ๋อร์อย่างชัดเจน
“เธอรู้หรือไม่ว่าตอนอยู่สำนักใฝ่เซียน นางถูกทรมานน่าอนาถเพียงใด แค่หวาดกลัวก็แทบไม่ทัน แล้วจะกล้าตามมาช่วยเธอได้อย่างไร?”
“ตกลงแกจับฉันมาทำไม ฉันไปล่วงเกินแกตรงไหน!” ฉิวหลิงถามอย่างเดือดดาล
เหยียนเจินเอ๋อร์เพียงแค่นเสียงเย็น ไม่ยอมตอบ
ในเวลาเดียวกัน สวีเมี่ยวเหยียนซึ่งอยู่ท่ามกลางราตรีฝนพรำก็กำลังตามหาร่องรอยฟางบนพื้น ไล่ตามทิศทางที่เหยียนเจินเอ๋อร์ลักพาฉิวหลิงไป