กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่สาว!” หญิงสาวคนนั้นหันไปจ้องผีผมทันที “ก่อนพ่อแม่จะสิ้นใจ พวกท่านกำชับให้พี่ดูแลฉันให้ดี พี่จะใส่ร้ายฉันได้อย่างไร!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ แววตาของเหลานกูเหนียงก็เผยความลังเลใจออกมา แม้จะรู้สึกไม่อยากทำร้ายน้อง แต่ก็กล่าวอย่างจนปัญญาว่า “เธอทำให้ฉันต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้แล้ว ยังจะให้ฉันดูแลเธออย่างไรอีก”
ในมือของเซียวอวิ๋นหานปรากฏกระบี่วิญญาณเหล็กดำขึ้นแล้ว ขณะที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้า เจียงเต้าเฉินก็ยื่นมือมาขวางเขาไว้
“อย่าเพิ่งวู่วาม รอให้รู้เรื่องทั้งหมดก่อน”
แม้จะถูกขวางไว้ แต่เซียวอวิ๋นหานยังคงจ้องหญิงสาวผมยาวเขม็ง มือที่กำกระบี่แน่นจนเส้นเลือดปูดโปนไปทั่วหลังมือ ไอสังหารแผ่ซ่านออกมาจากร่าง