กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โฉวหลิงวิ่งหนีไปข้างหน้าอย่างสุดชีวิต ส่วน ‘ซ่งหลี’ ก็ไล่ตามมาจากด้านหลังอย่างบ้าคลั่ง
ชั่วขณะนั้นโฉวหลิงถึงกับรู้สึกว่าสายฝนที่ตกไม่หยุดนี้ไม่น่ากลัวอีกต่อไปแล้ว ต่อให้ฝนน่ากลัวเพียงใด จะน่ากลัวไปกว่าซ่งหลีที่คิดจะใช้คนเป็น ๆ มาปรุงโอสถได้อย่างไร
โชคดีที่ทักษะการหลบหนีของนางไม่ได้ฝึกมาเสียเปล่า
หลังจากสลัดซ่งหลีหลุดไปได้ โฉวหลิงก็ยืนนิ่งสงบสติอารมณ์อยู่เป็นเวลานาน ในที่สุดนางก็เข้าใจแล้วว่า พึ่งพาตนเองย่อมดีกว่าพึ่งพาผู้อื่น
กลับไปเมืองซีสุ่ยก่อน แล้วค่อยหาทางตรวจสอบเรื่องประหลาดเหล่านี้ให้กระจ่าง
แต่ในเวลานั้นเอง จู่ ๆ ก็มีคนพุ่งออกมาจากข้างทางอย่างลนลานและชนเข้ากับร่างของนาง