กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โฉวหลิงไม่กล้าอยู่คนเดียว จ้าวปิงถงก็หวาดกลัวอยู่บ้าง ดังนั้นสามคนจึงเบียดกันอยู่ในห้องเดียว
อีกคนคือสวีเมี่ยวเหยียน เพราะซ่งหลีกำลังเดินสำรวจโรงเตี๊ยมแห่งนี้ไปทั่ว หวังว่าจะพบเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับภารกิจ
กลางดึก ทั้งสามทำใจให้สงบเพื่อบำเพ็ญไม่ได้
โฉวหลิงกล่าวว่า “พวกเธอได้ยินเสียง ‘ตึง ตึง ตึง’ หรือไม่ เป็นจังหวะมาก เดี๋ยวไกลเดี๋ยวใกล้...”
สวีเมี่ยวเหยียนกล่าวว่า “นั่นคงเป็นเสียงฝีเท้าของซ่งหลี”
จ้าวปิงถงกล่าวว่า “พูดไปแล้ว เธอหาเบาะแสอยู่ข้างนอกเพียงลำพัง พวกเราก็ควรออกไปช่วยบ้าง”
โฉวหลิงกล่าวว่า “เธออยากไปก็ไป ฉันกลัว ฉันไม่กล้าออกไป”