กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซ่งหลีลงจากเรือเหิน เมื่อมาถึงสถานที่นัดหมายกับจ้าวปิงถง ที่นี่กลับมิได้มีจ้าวปิงถงรออยู่เพียงคนเดียว
สวีเมี่ยวเหยียนกล่าวว่า “อย่าโกรธอีกเลย อย่างไรเสียก็ใกล้ถึงแล้ว ทางที่เหลือพวกเราเดินไปก็ได้”
โฉวหลิงกอดอก ยังคงมีท่าทางขุ่นเคือง “มันไม่เหมือนกัน นักหลอมศาสตราคนนั้นกล้าหลอกฉัน ฉันจ่ายศิลาวิญญาณไปตั้งมาก เขากลับมอบสมบัติวิเศษเหินบินคุณภาพต่ำเช่นนี้ให้ฉัน! อาศัยอะไร คิดว่าฉันโง่แต่เงินเยอะหรือ!”
สวีเมี่ยวเหยียนจนใจอยู่บ้าง “ความจริงฉันคิดว่านั่งเรือเหินก็ดีเหมือนกัน...”
โฉวหลิงส่ายหน้า “เวลาเดินทาง คุณหนูผู้นี้ไม่เคยนั่งเรือเหิน!”