กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในที่สุดจวงเมิ่งเตี๋ยก็มองเห็นความแตกต่างระหว่างซ่งหลีกับมนุษย์เทียมตนนั้นอย่างชัดเจน ความคับข้องใจที่สะสมมาหลายวันระเบิดออกมาในชั่วขณะนี้ เธอปล่อยโฮเสียงดัง
ซ่งหลีเพียงอยู่เป็นเพื่อนเธออย่างเงียบ ๆ ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด กระทั่งจวงเมิ่งเตี๋ยร้องไห้จนเหนื่อย เธอจึงหันไปมองกระจกภายในห้องที่ถูกคลุมไว้เหล่านั้น
มีหรือเธอจะไม่ใส่ใจรูปโฉมของตนเอง ความสงบนิ่งตลอดหลายวันที่ผ่านมาก็แค่เสแสร้งออกมาเท่านั้น
“รีบบำเพ็ญให้ถึงขั้นแก่นทองคำโดยเร็ว บาดแผลบนใบหน้าก็จะรักษาให้หายได้ หากเธอไม่มีที่ไปก็มาที่จวินว่าวเถอะ” ซ่งหลีกล่าว